نصب وردپرس روی هاست؛ راهنمای گام به گام با سه روش و رفع خطا های رایج

پاسخ کوتاه: نصب وردپرس روی هاست معمولا بین ۵ تا ۱۵ دقیقه طول می کشد. اگر پنل هاست شما نصب کنندهٔ یک کلیکی داشته باشد سه کلیک کافی است؛ در غیر این صورت فایل های وردپرس را آپلود می کنید، یک پایگاه داده می سازید و نصب کننده را در مرورگر باز می کنید. هر سه روش در همین صفحه با دستورهای واقعی آمده است.

این راهنما را با اندازه گیری نوشته ایم، نه از حافظه: بستهٔ رسمی وردپرس را همین امروز دانلود و باز کردیم و شمردیم چند مگابایت است و چند فایل دارد. همین اعداد نشان می دهد چرا آپلود دستی از پنل بعضی هاست ها در میانهٔ راه شکست می خورد. اگر نمی دانید وردپرس برای چه کسب و کاری مناسب است، اول وردپرس چیست را بخوانید و بعد به این صفحه برگردید.

نصب وردپرس روی هاست چه چیزهایی لازم دارد؟

خود وردپرس ساده است، ولی نصبش به چهار چیز وابسته است. اگر یکی از این چهار مورد آماده نباشد، نصب در میانهٔ راه می ماند و پیام خطا می دهد. سه عدد اول از فایل راهنمای داخل بستهٔ رسمی وردپرس ۷٫۱٫۲ خوانده شده است، همان بسته ای که امروز دانلود کردیم.

پیش از شروع این چهار مورد را روی پنل خودتان چک کنید

• وارد پنل هاست شوید و نسخهٔ زبان سرور را ببینید. اگر روی ۷٫۲ یا پایین تر است، در همان صفحه تغییرش بدهید.
• یک جای خالی برای فایل های سایت داشته باشید. یا حساب میزبانی خالی است، یا فایل های قبلی را از پیش ببرید.
• گواهی امنیتی سایت را فعال کنید. اگر گواهی ندارید، گواهی SSL را فعال کنید و بعد نصب را ادامه بدهید.
• کیفیت هاست تعیین می کند نصب ده دقیقه ای تمام شود یا نیم ساعت؛ معیارهای سنجش در هاست وردپرسی آمده است.

کدام روش نصب را انتخاب کنم؟

چهار راه برای نصب وردپرس وجود دارد و هیچ کدام مطلقا بهتر نیست؛ بستگی دارد به تعداد سایتی که می سازید و اینکه به پنل و ترمینال دسترسی دارید یا نه.

قاعدهٔ ساده: برای یک سایت، روش اول؛ برای سه سایت یا بیشتر روی یک سرور، روش سوم؛ برای یادگیری، روش چهارم. ولی در عمل نصب خودکار پنل گاهی نسخهٔ قدیمی نصب می کند یا نشانی امن را درست تنظیم نمی کند و باید سراغ روش دوم بروید.

روش اول: نصب خودکار با نصب کنندهٔ پنل هاست

بیشتر پنل های میزبانی یک نصب کنندهٔ آماده دارند که وردپرس را با چند کلیک نصب می کند. نامش در پنل های مختلف فرق دارد، ولی مسیر یکی است.

1. وارد کنترل پنل هاست شوید. معمولا از نشانی دامنهٔ خودتان با پورت مشخص یا از پنل مرکزی شرکت میزبانی.
2. بخش نصب کنندهٔ برنامه ها را باز کنید و در فهرست، وردپرس را انتخاب کنید.
3. دامنه را انتخاب کنید. اگر می خواهید سایت روی دامنهٔ اصلی باشد، همان را بزنید و کادر پوشه را خالی بگذارید.
4. نام سایت، نام کاربری مدیر، رمز و ایمیل را پر کنید.
5. دکمهٔ نصب را بزنید و منتظر بمانید. کمتر از پنج دقیقه تمام می شود.

دو نکته که بعدا پشیمانی می آورد: نام کاربری مدیر را admin نگذارید و رمز پیشنهادی نصب کننده را قبول نکنید؛ همان لحظه وارد پیشخوان شوید و رمز را عوض کنید.

روش دوم: نصب دستی وردپرس روی هاست در پنج گام

این روش برای وقتی است که نصب کنندهٔ پنل نیست، کار نمی کند، یا می خواهید مطمئن شوید همه چیز همان طور که می خواهید تنظیم شده است. پنج گام دارد و هیچ کدام سخت نیست.

گام یک: ساختن پایگاه داده و کاربر آن

وردپرس بدون پایگاه داده کار نمی کند. در پنل هاست، بخش پایگاه داده را باز کنید و سه کار انجام بدهید: یک پایگاه داده بسازید، یک کاربر بسازید، و آن کاربر را با دسترسی کامل به آن پایگاه داده وصل کنید.

اسم ها را ساده و از حروف انگلیسی انتخاب کنید، چون وردپرس بعدا همین اسم ها را داخل فایل تنظیمات می خواهد. اگر پنل شما امکان اجرای دستور پایگاه داده را می دهد، همین سه خط کافی است:

CREATE DATABASE mysite_db CHARACTER SET utf8mb4 COLLATE utf8mb4_unicode_ci;
CREATE USER 'mysite_user'@'localhost' IDENTIFIED BY 'یک-رمز-قوی';
GRANT ALL PRIVILEGES ON mysite_db.* TO 'mysite_user'@'localhost';
FLUSH PRIVILEGES;

نکتهٔ مهم دربارهٔ رمز: اگر رمز شما علامت های خاص دارد، در فایل تنظیمات باید داخل گیومه بماند. رمزی بردارید که هم قوی باشد هم علامت های عجیب نداشته باشد؛ این ساده ترین راه جلوگیری از خطای اتصال به پایگاه داده است.

گام دو: دانلود بستهٔ وردپرس و آپلود فایل ها

بستهٔ رسمی را فقط از نشانی wordpress.org بردارید، نه از سایت های واسطه. با یک دستور خط فرمان:

curl -O https://wordpress.org/latest.zip
unzip latest.zip

حالا پوشه ای به نام wordpress دارید. محتوای داخل آن پوشه را (نه خود پوشه را) در ریشهٔ سایت آپلود کنید. اگر از فایل منیجر پنل آپلود می کنید، آپلود یک فایل زیپ سریع تر از آپلود ۳ هزار فایل تکی است؛ بعد از آپلود، همان جا گزینهٔ باز کردن زیپ را بزنید.

اگر فایل منیجر شما فایل زیپ را قبول نکرد یا در میانهٔ راه قطع شد، مشکل از سرور است نه از شما؛ در بخش خطاهای رایج همین صفحه راه حلش آمده است.

گام سه: ساختن فایل تنظیمات

در ریشهٔ سایت فایلی به نام wp-config-sample.php هست. آن را کپی کنید و نام کپی را wp-config.php بگذارید، بعد این چهار خط را در آن پر کنید:

define( 'DB_NAME', 'mysite_db' );
define( 'DB_USER', 'mysite_user' );
define( 'DB_PASSWORD', 'یک-رمز-قوی' );
define( 'DB_HOST', 'localhost' );

اگر نام میزبان پایگاه داده را نمی دانید، در نود و نه درصد هاست های اشتراکی همان کلمهٔ localhost است. اطلاعاتی که بعد از این چهار خط می آید (کلیدهای امنیتی) را دستی پر نکنید؛ آن ها که در فایل نمونه هستند فقط برای نمونه اند و باید عوض شوند. در گام سوم روش ترمینال، دستوری آمده که همین کلیدها را به صورت تصادفی و امن می سازد.

یک تغییر دیگر هم در همین فایل لازم است: خط زیر را پیدا کنید و پیشوند جدول ها را از wp به چیزی غیرقابل حدس تغییر بدهید.

$table_prefix = 'wp_';   // عوضش کنید:  $table_prefix = 'ks_7x2_';

این کار جلوی ساده ترین حملهٔ خودکار را می گیرد؛ مهاجم اول همین پیشوند پیش فرض را امتحان می کند.

گام چهار: اجرای نصب کننده در مرورگر

نشانی دامنه را در مرورگر باز کنید. وردپرس خودش تشخیص می دهد نصب نشده است و فرم نصب را نشان می دهد: نام سایت، نام کاربری مدیر، رمز، ایمیل. اگر فرم نصب نیامد و به جای آن صفحهٔ خطای اتصال به پایگاه داده دیدید، یعنی اطلاعات گام سه با گام یک نمی خواند؛ همان جدول خطاهای رایج را ببینید.

گام پنج: بررسی نتیجه

بعد از زدن دکمهٔ نصب، صفحهٔ ورود می آید. با همان نام کاربری وارد پیشخوان شوید و ببینید نشانی سایت درست است و قفل سبز مرورگر روی صفحه هست. اگر نشانی امن نیست، در تنظیمات عمومی نشانی را با https بنویسید.

روش سوم: نصب وردپرس با دستور در ترمینال

اگر سرور شما دسترسی ترمینال می دهد، هیچ روشی به اندازهٔ این یکی سریع و تکرارپذیر نیست. ابزار رسمی وردپرس در خط فرمان اسمش wp-cli است و با شش دستور کار نصب را تمام می کند.

اول خود ابزار را نصب کنید (روی سرور، یک بار برای همیشه):

curl -O https://raw.githubusercontent.com/wp-cli/builds/gh-pages/phar/wp-cli.phar
chmod +x wp-cli.phar
sudo mv wp-cli.phar /usr/local/bin/wp
wp --info

بعد داخل پوشهٔ سایت بروید و نصب را پشت سر هم اجرا کنید. نام پوشهٔ سایت را با مسیر خودتان عوض کنید:

cd ~/public_html

wp core download --locale=fa_IR
wp config create --dbname=mysite_db --dbuser=mysite_user --dbpass=رمز --dbhost=localhost --locale=fa_IR
wp db create
wp core install --url="https://example.com" --title="سایت من" \
  --admin_user="manager" --admin_password="رمز-قوی" \
  --admin_email="info@example.com" --skip-email

سه نکتهٔ عملی دربارهٔ همین شش دستور:

• در هاست اشتراکی، ساختن پایگاه داده معمولا کار پنل است نه ترمینال. پس دستور wp db create را رد کنید و مستقیم wp config create را بزنید.
• اگر نام پایگاه داده یا کاربر را اشتباه بدهید، نصب متوقف می شود و بعدا با wp config set می توانید فقط همین مقدار را درست کنید، بدون دست زدن به بقیهٔ فایل.
• کلیدهای امنیتی را با دستور بسازید، نه با تخیل: curl -s https://api.wordpress.org/secret-key/1.1/salt/ و خروجی را در جای خودش در wp-config.php بگذارید. هر سایت باید کلیدهای خودش را داشته باشد.

پیشوند جدول ها را هم با یک دستور می توانید عوض کنید، بی آنکه فایل را باز کنید:

wp config set table_prefix ks_7x2_
wp core is-installed && echo "نصب کامل است"

داخل بستهٔ وردپرس چه چیزی است؟ اندازه گیری خودمان

این بخش را با عدد می نویسیم، چون هیچ راهنمای فارسی این اعداد را ندارد و همان ها دلیل بیشتر خطاهای نصب است. بستهٔ رسمی وردپرس نسخهٔ ۷٫۱٫۲ را امروز دانلود و باز کردیم و اندازه گرفتیم.

پیام سادهٔ این جدول: بستهٔ وردپرس ۳۵ مگابایتی است و بیشتر هاست های اشتراکی سقف آپلود را کمتر از این بسته اند. اگر سقف به ۳۵ مگابایت نمی رسد، زیپ را با انتقال فایل (اف تی پی) بفرستید یا در پنل باز کنید.

بعد از نصب چه کار کنیم؟ چک لیست هفت موردی

نصب تمام شدن کار نیست. این هفت کار را همان روز اول انجام بدهید؛ اگر بعدا بگذارید، هر کدامشان یک دردسر کوچک می شود.

1. نام کاربری مدیر را از admin به یک نام دیگر عوض کنید. مهاجم های خودکار اول همین کلمه را امتحان می کنند.
2. رمز را به یک رمز بلند با حرف و عدد و علامت تغییر بدهید و ورود دو مرحله ای را اگر افزونه اش را داری فعال کنید.
3. محتوای پیش فرض را پاک کنید: نوشتهٔ نمونه، صفحهٔ نمونه، دیدگاه نمونه و افزونه های نصب شدهٔ بی استفاده.
4. ساختار نشانی نوشته ها را از بخش تنظیمات، گزینهٔ پیوند یکتا را روی نام نوشته بگذارید. اگر بعد از آن همهٔ صفحه ها خطای پیدا نشد دادند، فایل .htaccess را باز کنید و این چند خط را بگذارید:

# BEGIN WordPress
RewriteEngine On
RewriteBase /
RewriteRule ^index\.php$ - [L]
RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-f
RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-d
RewriteRule . /index.php [L]
# END WordPress

5. منطقهٔ زمانی و زبان سایت را روی فارسی و تهران بگذارید تا تاریخ نوشته ها درست دیده شود.
6. پشتیبان گیری خودکار را از همان روز اول روشن کنید. یک پشتیبان واقعی، یعنی فایلی که بتوانید برگردانید، نه فهرستی از فایل ها.
7. نشانی سایت را روی https تثبیت کنید و در تنظیمات عمومی هم با https بنویسید، وگرنه مرورگر روی بعضی صفحه ها هشدار می دهد.

سه خطای رایج در نصب وردپرس و راه حلشان

یک توصیه: در روز اول سراغ ده دوازده افزونه نروید؛ بیشتر مشکلاتی که ما در سایت های تحویلی می بینیم از افزونه های روز اول می آید، نه از خود وردپرس.

نصب روی لوکال هاست چه تفاوتی با هاست واقعی دارد؟

نصب روی لوکال هاست همان مراحل را دارد با یک تفاوت: به جای هاست شرکت، یک نرم افزار شبیه ساز روی کامپیوتر خودتان سرور و پایگاه داده را اجرا می کند. برای یادگیری و تست قالب و افزونه عالی است، برای سایت واقعی نه.

یک هشدار: نصب لوکال را با هیچ ابزاری برای سنجش سرعت به کار نبرید؛ عدد سرعت لوکال هیچ ربطی به سرعت سایت شما روی هاست ندارد.

جمع بندی: نصب کار ساده ای است، تنظیماتش نه

نصب وردپرس روی هاست سه راه دارد: نصب خودکار پنل با سه کلیک، نصب دستی با آپلود فایل ها، و نصب با دستور در ترمینال. کاری که واقعا تعیین می کند سایت شما سالم بالا می آید یا نه، بعد از نصب شروع می شود: پیشوند جدول ها، کلیدهای امنیتی، نشانی امن، ساختار پیوند یکتا و پشتیبان گیری. هر پنج مورد را همان روز اول انجام بدهید.

اگر ترجیح می دهید این کار را کسی برایتان انجام بدهد تا از اول درست تنظیم شود، طراحی سایت در شیراز را ببینید؛ نصب و تنظیمات اولیه هم بخشی از همان کار است و بعد از تحویل، پنل را با هم مرور می کنیم تا خودتان بتوانید نوشته و محصول اضافه کنید. برای انتخاب هاست هم پیش از خرید، هاست چیست را ببینید تا بعدا مجبور به جابجایی نشوید.